Kampje in Frankrijk
In het midden van de zomervakantie ben ik een aantal dagen naar Frankrijk gegaan om te gaan spelen met een aantal goede en jonge vriendjes van Thérèse! Zij was vroeger onthaalmoeder en heeft daar een aantal sterke familie-vriendschappen aan overgehouden, wat resulteert in een jaarlijks weekje ‘Frans Kamp’, maar dan zonder de lessen taal voor de kinderen!
Haar aanpak intrigeerde me: ze wilt dat de kinderen zichzelf leren bezighouden. In een maatschappij zoals die van de dag vandaag worden we langs alle kanten geprikkeld. Dit heeft als gevolg dat sommige kinderen vaak chronisch verveeld zijn of zichzelf niet meer uit die verveling kunnen trekken. Denk ook aan de stijgende schermtijd van kinderen tussen 7-12 jaar, die doorheen de week op gemiddeld 2u per dag is en in het weekend naar 4u stijgt!
Ik voelde me meteen aangesproken door haar visie, daar ga ik helemaal in mee! Al was dit in het begin moeilijk, leerde ik al snel dat ik ze niet moet bombarderen met voorstellen en ideeën… Ze zijn hier om te ontspannen! De uitstraling van Thérèse sluit hier ook volledig mee aan: kalm en toch all-over-the-place, probleemoplossend en organisatorisch staat ze ook heel sterk. Ik kijk heel erg naar haar op, dus vond het fijn om een keertje te mogen helpen.
Aldus hielp ik… of juist niet! We bouwden boomhutten & zelfs een fort met een naambord. We maakten tekeningen en ID-cards voor in datzelfde fort binnen te mogen. Speelden ontelbaar veel gezelschapsspelletjes, zeker nadat de jongsten in bed kropen. En gingen ook met zen allen een dagje zwemmen in het meer. Het waren dagen vol plezier en fantasie, slechts aangespoord door een helpende hand hier en een beantwoordde vraag daar.
“Met haar onvermoeibaar enthousiasme was Nele een graag geziene gast op ons kampje! Al snel begreep ze hoe ze de kinderen kon stimuleren zonder ze te “entertainen”! Dat vond ik fijn want ik geloof heel erg in het vermogen van kinderen om hun creativiteit aan te spreken als zij daar de kans voor krijgen. Wat is er fijner dan je te vermaken door je fantasie de vrije loop te laten. Nele kon zich helemaal inleven in het spel vd kinderen en dat vonden zij superleuk! Tegelijk kon ik steeds op haar rekenen om de veiligheid te bewaken zonder de inventiviteit vd kinderen te beknotten! Dankjewel Nele, je was een waardevolle hulp!”
